DROGA PRZEZ PIEKŁO
Cholera!
Do diabła, tylko nie teraz!
URWISKO APACZA
ZAWRACANIE DOZWOLONE
Coś mi się sfajczyło.
Kto wyłączył muzykę?
To ty wyłączyłeś mi muzykę.
Szukam Harlina. Znajdę go gdzieś w pobliżu?
Wątpię. Nie żyje.
- Pan tu jest właścicielem? - Tak.
- To skąd nazwa "U Harlina"? - Harlin to poprzedni właściciel.
Może pan rzucić okiem na mój wóz? Nawalił chyba przewód od chłodnicy.
Zapowiada się na gorący dzień. Chociaż może wcale nie.
Nigdy nie wiadomo. W upał w ogóle nie wychodzę z łóżka.
- Ani kiedy jest zimno. - Harlin...
- Darrell. - Myślę, że to przewód od chłodnicy.
- Nawalił ci przewód od chłodnicy. - Wiem. Właśnie to powiedziałem.
Jak jesteś taki mądry, to sam go napraw.
Gdybym potrafił, to by mnie tu nie było. Ale zaraz pójdę gdzie indziej.
Gdzie indziej? To 50 mil stąd.
Warsztat w mieście zamknięty od jakichś trzech lat.
W porządku. Możesz to naprawić czy nie?
Sprawdzę, czy mam taki przewód. To trochę potrwa.
- Jak długo? - Nie wiem. Trochę.
- Która jest godzina? - 10:20.
Arizona...
- Musi być z 90 stopni. - 92.
- Co się stało z twoją ręką? - Wypadek.
Powinieneś bardziej uważać. Ręce są potrzebne.
Nie wiem, czy też to pamiętasz, ale kiedy ja byłem dzieckiem...
To interesujące... Gdzie mogę się czegoś napić?
Tam dalej jest bar. Nic specjalnego.
Nam prostym ludziom, to wystarcza.
Wrócę za kilka godzin. Tylko obchodź się z nim ostrożnie.
- To tylko samochód. - To Mustang Convertible z 64' roku.
To powód, dla którego ty tutaj mieszkasz, a ja tylko przejeżdżam.
- Tylko wyjmę kilka rzeczy. - Wypchaj się nimi.
Zupełnie jak w mieście, tylko brzydziej.
- Hej, ty tam. - Chcesz czegoś, stary człowieku?
Skocz no do tej maszyny na rogu i przynieś mi butelkę.
- Nie możesz zrobić tego sam? - Nie. Jestem ślepy, do diabła.
- Straciłem oczy w Wietnamie. - Przykro mi.
Niepotrzebnie. Tylko przynieś mi coś do picia, zanim umrę z pragnienia.
- Masz drobne? - Chcesz drobne od ślepego weterana?
Co się stało z tym światem?
Przynieś mi Dr Peppera. Cola to tylko przyprawiona woda.
I otwórz. Ja nie potrafię. Bądź dobrym chłopcem.
Nie do wiary. Cholerny...
To dla Matki Ziemi. Jestem półkrwi Indianinem.
- Powinszować. - A to dla naszych krewnych.
- Chcesz trochę? - Raczej nie.
Pies wygląda na chorego.
To dlatego, że jest martwy. Mam nadzieję, że go nie głaskałeś...
- Po co ci zdechły pies? - Dopiero co umarł.
Co miałem zrobić? Ja i Jesse byliśmy kumplami od zakończenia wojny.
Idziemy, Jesse.
Spotkamy się później... chyba, że wcześniej spotka mnie coś gorszego.
- Potrzebujesz pomocy, ślicznotko? - Idę tylko do mojego samochodu.
- To mi po drodze. - Matka ostrzegała mnie przed obcymi.
Jestem Bobby. Już nie jestem obcy. To było proste, prawda ślicznotko?
- Musisz mnie tak nazywać? - Nie znam twojego imienia.
- Może nie chcę, żebyś je znał. - To dlaczego przystanęłaś?
- Widzisz tylko siebie. - I właśnie to w sobie lubię.
- Mam na imię Grace. - Grace, mogę ponieść twój bagaż?
- Dasz sobie radę? Mogę to wziąć? - Nie, to mi nie przeszkadza.
- Co stało się z twoją ręką? - Wypadek.
Powinieneś bardziej uważać. To tylko firanki i karnisz.
Stare już mnie tak zmęczyły. Zrobiła je moja matka.
Po prostu musiałam kupić nowe. Znasz to uczucie?
- Tak. - To właśnie mój wóz.
- Dziękuję, Bobby. - Nie ma za co, Grace.
- Nie jesteś stąd. - Nie, samochód nawalił mi na szosie.
Całe szczęście, że nie na pustyni. W takim upale... to koniec.
Kiedy wyjeżdżasz?
Kiedy odbiorę wóz.
A przeze mnie jesteś cały zgrzany i spocony.
- Dzień dobry, Grace. - Dzień dobry, szeryfie.
- Mam nowe firanki. - I pomocnika.
Dzień dobry, szeryfie.
- Miło cię poznać, synu. - I nawzajem, szeryfie.
Przyda mi się pomoc, żeby wnieść te pudła do domu.
Mógłbyś wziąć prysznic. Napić się czegoś zimnego.
Wciąż masz szczęście.
- Gdzie mieszkasz? - Wszędzie. Detroit.
Chicago, Miami. Muszę zamknąć pewien interes w Las Vegas.
- Czym się zajmujesz? - Tym, co się opłaca. Pośrednictwem.
Uczyłem też grać w tenisa.
Kiedyś startowałem w turniejach.
Nigdy nie grałam w tenisa.
- Mam dosyć tych twoich bzdur. - Nie denerwuj się.
- Bobby, chcę moje pieniądze. - Zrozumiałeś?
Dostaniesz swoje pieniądze. Nie musisz tego robić.
Masz dwa tygodnie, dupku. Od tej chwili.
Pierwszy palec.
I drugi.
- Jeszcze trochę lemoniady? - Bardzo proszę.
- Czym się zajmujesz? - Trochę tym, trochę owym.
- Przede wszystkim wróżę. - Gdzie się tego nauczyłaś?
Od ojca.
Podejdź tutaj.
Usiądź.
W twojej przeszłości jest coś...
Coś... Wyczuwam ból.
Jest coś, czego bardzo pragniesz. Wiele cię od tego dzieli.
Ale jesteś zdeterminowany.
I zrobisz wszystko, co będziesz musiał, żeby to dostać.
- Wszystko to czytasz w mojej twarzy? - Wszystkie twarze mówią mi to samo.
Każdy ma jakąś przeszłość. Zawsze jest ból i jakieś pragnienie.
- Ale ty, czego ty chcesz? - Tego samego, co ty.
Czyżby? Ja chcę powiesić firanki.
Możesz mnie przytrzymać?
Mocniej. Nie jestem z porcelany.
W porządku. Opuść mnie.
Możesz mnie już puścić. Jestem bezpieczna.
Mam dosyć wieszania firanek.
- Co zrobimy teraz? - Mam pewien pomysł.
Co takiego?
- No dobra, koniec z grami. - A w jaką grę ty chcesz zagrać?
Ty nosisz moje rzeczy, a potem idziemy do łóżka?
- Wracam do miasta. - Lubię najpierw poznać mężczyznę.
- Wiedzieć, z czego jest zrobiony. - Dzięki za lemoniadę.
- Nie odpowiedziałeś mi. - Wciąż grasz.
Czego tak bardzo pragniesz?
Grace!
Jake... Myślałam, że jesteś w Phoenix.
Kto to, do diabła jest?
- A ty kim jesteś? - Jej mężem.
Coś ty za jeden? Lepiej gadaj do rzeczy, albo rozerwę cię na kawałki.
Właśnie pomagałem pana żonie powiesić firanki, nic więcej.
- Nie wyglądało na to. - Naprawdę nic więcej.
- To i tak dosyć dużo. - Grace, wyjaśnij mu.
Pewnie sam się tutaj dostał? Mam ci wygarbować skórę na tyłku?
Zwabiłaś mnie tutaj, żeby zobaczyć, jak się o ciebie bijemy?
Nie ma mowy.
Nie można sobie tak po prostu wyjść.
- Złamałeś mi nos! - Nie jest złamany.
Bierz dupę w troki, frajerze.
- Czego jeszcze chcesz, do cholery? - Wskakuj. Umrzesz w tym upale.
Nie gniewasz się chyba wciąż za ten czuły prztyczek? Wsiadaj.
- Co się stało z twoją ręką? - Wypadek.
- Powinieneś... - Bardziej uważać. Wiem.
Jestem Jake McKenna.
- Bobby Cooper. - Co cię sprowadza do Superior?
- Silnik mi się przegrzał. - Darrell się tym zajął?
- On jest tępy jak worek kartofli. - Tak, to prawdziwa osobowość.
- Dokąd zmierzasz? - Do Kalifornii.
- Mieszkasz tam? - Mam tam sprzedać czyjąś łódź.
Jesteś żeglarzem? To byłoby życie.
Wsiadasz do łodzi i odpływasz w dal.
- Można zniknąć na dobre. - Gdybym wiedział, że jest mężatką...
Nie zrobiłoby ci to różnicy. Jesteś facetem bez skrupułów.
Poznaję to po twoim zapachu.
Tak pachnie pot kogoś, kto w całym ciele nie ma ani jednej kości.
Bez urazy. Człowiek nie skrępowany etyką jest wolny. Zazdroszczę ci.
Kobieta z jej wyglądem i facet w moim wieku - czego tu oczekiwać?
Kobiety... Nie da się z nimi żyć, ale bez nich też nie.
Ani z nimi żyć, ani je zastrzelić.
Założę się, że kręciła ci tyłkiem przed nosem, dopóki ci nie stanął.
Chciałeś ściągnąć jej majtki i ją zerżnąć, a tu nagle widzisz mnie...
Masz charakter. Założę się, że potem chciałeś skręcić jej kark.
Po prostu ją zabić.
Zrobiłbyś to? Zabiłbyś ją?
- Dlaczego miałbym to robić? - Ja mam już dość tych jej gierek.
Mógłbyś to zrobić i niezauważenie odpłynąć na tej twojej łodzi.
Ja tylko marzę, żeby podzielić się 50 tysiącami z jej polisy na życie.
Nie jestem święty, ale nie chcę mordować.
Skąd ta pewność, skoro nigdy nie próbowałeś?
To żarty, prawda?
Oczywiście. To tylko żarty.
Miłego pobytu, kolego.
- Dostanę coś do picia? - Habla powoli.
- Puszkę czegoś zimnego. - Coś na ząb?
Nie, nie. Do picia.
Siedź cicho, a nikomu nic się nie stanie. To samo dotyczy ciebie.
Dawaj pieniądze!
To wszystko? Paniusiu, ja mam dzieci.
A co z tobą, koleś?
Pięknie. Narobiłeś mi apetytu. Oddaj tę paczkę.
- To tylko książki. - Lubię czytać. Dawaj.
- Pamiątki rodzinne. - Oddaj torbę!
- Nie. - Nie?
- To nie ma sensu. Nie stawiaj się. - Nie oddasz?
Nie chce dać mi swojej torby.
- Bo nie musi. - No dalej!
- Nie mój pierścionek zaręczynowy! - Coś ekstra nigdy nie zaszkodzi.
Mordują!
Seńor, jest pan ranny. Zadzwonię po policję.
Nie. Tylko bez policji.
- Proszę. Bez policji. - 100 dolarów? Bez policji?
Właśnie.
- Co się stało z twoją twarzą? - Miałem wypadek.
Znowu? Musisz bardziej uważać.
Co się stało z moim samochodem, do diabła?
Trzeba było wymienić linkę sprzęgła, ale teraz chodzi jak marzenie.
- Ile się należy? - Policzmy...
Części plus robocizna, powiedzmy... 150 dolarów.
- Ile? - 150.
- Za wymianę przewodu od chłodnicy? - W Mustangu rocznik '64.
To Ford, a nie Ferrari!
To nie jest zwykły Ford. To Mustang z '64 roku.
- A co to ma do rzeczy? - Nie wiem.
Ale to jest powód, dla którego ja tu mieszkam, a ty tylko przejeżdżasz.
I dlatego należy się 150 dolców.
Właśnie mnie obrobili.
Wyciągnij swoją American Express i zadzwoń do faceta z telewizora...
- Nie mam karty kredytowej. - To będziesz musiał to odpracować.
Weź mojego Movado. Jest warty 7,800 dolarów. Możesz go sprzedać.
- I nie ma cyfr? - Dlatego jest taki drogi!
Spójrz na to złoto.
Ani daty, ani dnia tygodnia. Moim zdaniem wart tyle, co krowia kupa.
Ten kupiłem za 3.75, a ma mnóstwo bajerów. Dla mnie wystarczy.
Ty skurwysynu!
- Mój prawnik cię załatwi. - Nie masz karty, a masz prawnika?
Możesz mi dalej wstawiać kit, ale najpierw przeczytaj tę tablicę.
- Jaką tablicę? Chcę mój samochód. - A ja moich 150 dolarów.
- Jaki jest kierunkowy do Dallas? - Wykreśl mój numer, ty palancie!
- Mike, ty... - Mike jaki?
Cici, mówi Bobby. Wiem, że minęło sporo czasu, ale jestem w kropce.
- Potrzebujesz pieniędzy? - 150 dolarów.
A kto ukradł moje płyty? Ty czy moja była przyjaciółka, którą pieprzyłeś?
A gdzie jest mój ekspres do kawy? Cici...?
- Rosarita? Bobby. - Pieprz się!
- Mamo, tu Bobby. Twój syn. - On nie żyje.
- Ależ nie, ja żyję. - Dla mnie umarłeś.
Hallo? Panie Arkady, dzwoni ten palant Cooper.
I to na nasz rachunek.
Bobby, spodziewałem się twojego widoku, a nie głosu w słuchawce.
Co za dzień! Obawiam się, że to zabrzmi wysoce nieprawdopodobnie...
Miałem forsę i jechałem do Vegas, ale wóz mi nawalił.
Wszedłem do sklepu, żeby kupić coś do jedzenia, ale zdarzył się napad.
- I odebrano ci pieniądze? - Było ich dwóch i obaj nie żyją.
Zastrzeliła ich stara kobieta.
Wygarnęła do nich z obu rur, a z pieniędzy zostały tylko strzępy.
Co poradzić na zły los? Pomyślałem więc, że mógłby pan...
przysłać mi 150 dolarów? Zwrócę razem z całą sumą.
- Której już nie masz. - W Vegas mogę sprzedać samochód.
Gdzie teraz jesteś?
W takiej małej zasranej dziurze 200 mil na wschód od Phoenix.
Superior.
- Nie mógłby pan przesłać mi... - Nie! Posłuchaj ty śmieciu!
Nie dbam o to, czy potrąciła cię ciężarówka, czy rozjechał walec.
Jesteś mi winien 13 tysięcy i jutro chcę je zobaczyć na moim biurku!
Albo pokażę ci, co to jest zły los!
- Zrozumiałeś? - Pieprz się!
- Co powiedziałeś? - Nic. Przepraszam.
- Miałem ostatnio tyle stresu. - Zalegasz ze spłatą od 4 tygodni.
A teraz prosisz o jeszcze jeden. To razem 5 tygodni.
A także 5 palców - jeden za każdy tydzień!
Masz tu być jutro i to bardzo miły.
A być może nie odbiorę ci pozostałych trzech palców...
Raz, dwa masz być w tym Superior. I żeby nie zobaczył już jutra.
Jeśli trzy razy z rzędu wypadł orzeł, to teraz czas na reszkę.
Zamknij się, pij kawę i przestań wreszcie podrzucać tę monetę.
- Czym mogę służyć? - Poproszę piwo. Beck's.
- Nie mamy. A-1, Coor's? - Heineken?
- Nie. Jest Miller. - Boyd uważa, że szanse stoją 1 do 1.
- "Genuine Draft"? - Nie, tylko zwykły stary Miller.
I możesz go, kurwa wziąć, albo możesz go nie brać, złotko.
Wezmę go, kurwa.
- Flo. Cheeseburger krwawi. - Zaraz wrócę z tym piwem.
I kelnerka imieniem Flo... Chryste!
- On się nie zna na statystyce. - Kto ty jesteś? Badacz kosmosu?
Pieprzony kot.
Masz ćwierć dolca na szafę grającą?
Chcę puścić piosenkę. Masz?
- Co się stało z twoją ręką? - Zaciąłem się przy goleniu.
- Wiem. Powinienem bardziej uważać. - Czego chcesz posłuchać?
- Każde country brzmi tak samo. - Może wybiorę coś za ciebie?
Czy Patsy Cline nie jest cudowna? Dlaczego nie wydaje nowych płyt?
- Bo nie żyje. - To smutne.
- Czy to cię nie zasmuca? - Zdążyłem się z tym już pogodzić.
Nie jesteś stąd, prawda? A więc skąd?
- Oz. - Nie, nie jesteś chyba z Oz!
- Oz istnieje tylko w filmie. - Jesteś dla mnie za bystra.
No nie! Widzę, lecz nie wierzę własnym oczom.
Co proszę?
Zadałem ci pytanie.
- Toby, właśnie rozmawialiśmy. - Zamknij się i wracaj do stolika.
Nie każ mi powtarzać pytania. Co robisz z moją dziewczyną?
- Nic nie robiłem. - Ja widziałem co innego.
- Próbowałeś ją poderwać. - Czy tutaj wszyscy są naćpani?
- Ja tylko poprosiłam go o drobne. - Zamknij się.
Ty i ja mamy coś do załatwienia. I nigdy nie brałem narkotyków.
Może powinieneś. Ja nie podrywałem twojej dziewczyny.
Wyzywam cię na pięści.
Chcesz się bić o nią?
Nie wiesz, z kim rozmawiasz. Nazywam się Toby N. Tucker.
Wołają na mnie TNT.
- Wiesz dlaczego? - Brak im wyobraźni?
Bo jestem jak dynamit. Kiedy idę się zabawić, ktoś zawsze bierze w pysk!
Dobrze. No więc podrywałem twoją dziewczynę.
Teraz jestem przestraszony, bo ty dałeś mi nauczkę. W porządku?
- Jezu Chryste. - Wstawaj.
- Wolisz, żeby zbić cię tutaj? - Dopij swoją lemoniadę i zostaw go.
Po co się wtrącasz, Flo? To nie potrwa długo.
Toby zwany "Jedno Uderzenie". Chodź, frajerze.
Tym razem miałeś szczęście. Ale jeszcze się spotkamy.
Odprowadzę cię do domu, mała.
- O co poszło? - Toby sądzi, że każdy goni za Jenny.
To raczej Jenny goni za każdym facetem, którego spotka.
- Sklep jest też dla innych, skarbie. - No cóż, to pustynia.
Doprowadza ludzi do szału.
- Poczęstuję się odrobiną kawy. - Tylko uważaj, ostrożnie.
- Cholera! - Zobacz, co zrobiłeś.
- Oparzyłem sobie rękę od pistoletu. - Jest cała czerwona.
Później posmaruję ją masłem.
Joe, weź szczotkę i posprzątaj.
Shasta, nie strasz tego miłego człowieka. Przykro mi, skarbie.
Policzmy. 3.25 dolara.
Miłego dnia.
Zrobię, co w mojej mocy.
Cholera!
Dlaczego ja? Boże, wydostań mnie z tej pieprzonej dziury.
AGENCJA NIERUCHOMOŚCI MCKENNA
Kiedy chcesz mieć dach nad głową, pójdź szybko za Jake'a namową.
Co mogę dla ciebie zrobić, kolego?
- Chciałem chwilę pogadać. - O czym?
O twojej żonie i o polisie na życie w wysokości 50 tysięcy.
- Chciałeś ją podzielić z mordercą. - Chyba upał ci zaszkodził.
To ty zacząłeś.
- Nie zawsze mówię serio. - Ale tym razem tak.
Jesteś parszywym draniem, który zabiłby żonę, żeby się dorobić.
- Kim w takim razie ty jesteś? - Draniem, który odwali mokrą robotę.
Zżera cię zazdrość. Skoro nie możesz mieć Grace tylko dla siebie...
Nie lubisz się z nikim dzielić.
Mój związek z Grace to połączenie miłości i nienawiści.
- Kochasz ją, ale i nienawidzisz. - Inaczej. Ja nienawidzę jej kochać.
Nienawidzę tego, że muszę tolerować te jej małe gierki.
Wystawia tyłek połowie miasta i obśmiewa mnie za plecami. Dziwka!
Chce, żebym ją bił. Lubi to. Lubi mnie torturować.
Ale w końcu... To moja cała rodzina.
Jest moją małą dziewczynką.
Nie potrafiłbym się przyglądać, jak wydaje ostatnie tchnienie.
Nie. Nie ja.
Ale ty... Ty masz w sobie mordercę.
Powiedzmy, że chcę śmierci tej dziwki.
- Czego ty chcesz? - Jak ustala się cenę za morderstwo?
Jak dla mnie to 50 tysięcy minus twoja działka. Czyli ile?
- 20 tysięcy. - Nie mam tyle.
- A odebranie polisy trochę potrwa. - Ile możesz zebrać?
Może 10 tysięcy.
- Potrzebuję 13. - To trochę dużo.
Nie rozmawiamy o sprzedaży wozu, tylko o zabiciu twojej żony.
13 tysięcy albo nic.
Uparcie się targujesz.
Od pierwszego spotkania wiedziałem, że jesteś typem, jakiego szukam.
Wygląda na to, że umowa stoi.
Uścisk dłoni?
Muszę ufać facetowi, którego wynająłem do zabicia mojej żony.
To musi wyglądać na wypadek.
Inaczej wszystko na nic.
Będą mnie podejrzewać o morderstwo i zostanę bez grosza przy duszy.
Jak chcesz, żeby to załatwić?
- Może być w domu. - Chcę część forsy z góry.
Może od razu kupię ci bilet na samolot? Znam cię dobrze.
Posłuchaj...
Odwiedzisz ją w domu. Powiesz, że musiałeś ją zobaczyć.
Poczarujesz ją trochę. Taki młody byczek jak ty musi być w tym dobry.
A potem zmień tok rozmowy. Mów o jej Jeep'ie. Ona go kocha.
Być może kocha tylko ten wóz.
Zabierze cię na przejażdżkę na pustynię, daleko.
Będą tam czerwone skały. Tojej ulubione miejsce.
I moje też - to jest nam wspólne.
W okolicy nie będzie nikogo z wyjątkiem was dwojga i kojotów.
A potem... czaruj ją ile chcesz, to mnie nie obchodzi.
Niech się odpręży, a wtedy...
...zrób to!
- Mogłabyś go rzucić. - To nie jest proste.
- Po prostu odejdź. - To nie takie łatwe.
Ty możesz pójść dokąd tylko zechcesz. Ja nie.
Nie chcę zostać sama.
Chciałabym być ptakiem.
Niektórzy starzy Indianie wierzyli, że można zamienić się w zwierzę.
Chciałabym to potrafić. Najpierw poleciałabym na Florydę.
Kraina Disney'a.
Zawsze chciałam ją zobaczyć.
Potem może do Nowego Jorku.
A potem St. Louis i cały Teksas.
Potem lot do Kalifornii.
To byłoby chyba wszystko.
Wtedy mogłabym już umrzeć.
Podobno nic się nie czuje.
Szok zabija przed uderzeniem o ziemię.
Zawsze wyobrażałam sobie, że to jest jak latanie.
Założę się, że w tej chwili nie wiesz, czy chcesz mnie zabić...
czy zerżnąć.
Zaczekaj! Nie mogę tego zrobić!
- O co chodzi? - O nic.
Nie wydaje mi się.
Wyjedź szybko z miasta, Bobby.
Nie próbuj tego ze mną. Wiem jakie są kobiety.
Jesteś królową gorąca i chłodu.
- Życie z Jakiem to bagno. - Ja siedzę w bagnie po same uszy.
Jake żył z moją matką.
Po śmierci mojego ojca.
Nazywał mnie swoją "małą pół-Indianką".
Nie dbał o moją matkę. Miał inną żonę gdzieś w okolicy.
Byłam w jego władzy.
Wyglądasz tak pięknie.
Obejmij mnie.
- Dlaczego? - Nie kręć jak twoja matka.
Gwałcił mnie przez cały czas. Tyle lat.
Moja matka...
Wykończyło ją to, bo nie mogła temu zapobiec.
Została alkoholiczką.
Jej zwłoki znaleziono tam, na dole.
Na dnie Urwiska Apacza.
Virgil, szeryf Potter, powiedział, że była pijana i spadła.
Nigdy nie uwierzyłam, że jej upadek z urwiska to wypadek.
Była taka jak ja. Chciała po prostu odlecieć.
Tak mi przykro.
Ty chcesz użyć życia, prawda?
- Byłeś już w Kalifornii? - Tak.
- Jest ładna? - To inny świat.
Piękne plaże i błękitna woda.
Niebo czyste jak okiem sięgnąć.
Zabierz mnie ze sobą. Nie będę ci ciężarem.
Możesz mnie tam porzucić. Chcę tylko stąd wyjechać.
Nie wyjadę stąd, dopóki nie zbiorę 150 dolarów dla szalonego mechanika.
- Darrell? On i Jake... - Masz jakieś pieniądze?
Jake daje mi naraz najwyżej 20 dolarów.
Gdybyś zdobyła pieniądze, moglibyśmy się stąd wydostać.
- Wiem, gdzie jest ich dużo. - Gdzie?
Jake ukrywa je w sejfie.
Pod podłogą sypialni. Matka mówiła mi, że jest tam ponad 100 tysięcy.
- Gotówką? - Jake zna tylko gotówkę.
Siada tam, śmieje się i gada do siebie. I liczy banknoty.
100 tysięcy... a to skurwysyn.
Co masz na myśli?
- Potrzebujemy szyfru do sejfu. - Ten jest zamykany na klucz.
Nosi go bez przerwy przy sobie.
Poszlaki będą wskazywać na mnie.
A więc jak to zrobić?
Zabić go.
Nie mógłbym nikogo zabić.
On już nie jest młody. Zdążył nasycić się życiem.
On tego nawet nie poczuje.
Zrób to w nocy. Zjawisz się tam, kiedy będzie spał.
Albo pocił się na mnie...
Bobby!
Widzę to. To jest w tobie. Widzę śmierć.
Jest w twoim sercu. Zrób to dla mnie.
Będę cała należeć do ciebie. Potrzebujesz pieniędzy, by uciec.
Do miasta są trzy mile. To znacznie więcej niż 100 tysięcy!
Dokąd idziesz?
Hej, ty tam!
Ciąży na nich klątwa.
Przed stu laty górnicy wymordowali wszystkich Indian w kopalni.
Ziemia spłynęła krwią. W gorący dzień wciąż widuje się tu dziwy.
Widziałem skorpiona, który ukłuł sam siebie. Samobójstwo mordercy.
Widziałem kojota, który odgryzł sobie nogę i się wykrwawił.
A białym wystarczy odrobina seksu, by doprowadzić się do zguby.
Buzi, buzi. Ty wiesz, jak to jest, słodkie małe kociątko.
To jest koniec białego człowieka.
Jak na ślepego sporo widzisz.
Mimo, że jestem ślepy. Wszyscy jesteśmy oczami w tej samej głowie.
Wszystko jest wszystkim.
- Co? - Wszystko jest również niczym.
Może pewnego dnia będę miał czas, by usiąść na rogu i pluć mądrością.
Myślisz, że pożyjesz dość długo, gnojku?
Trzeba szanować Matkę Ziemię. Ona dba o nas wszystkich.
To tak jak z popcornem. Im więcej jesz, tym więcej ci potrzeba.
- Mam jeszcze coś do załatwienia. - Ja cię nie zatrzymuję.
Nie masz czegoś dla ślepca?
Przykro mi. Następnym razem.
Dobry jesteś w swoich kłamstwach.
- Cześć. - Patsy Cline.
- Chciałam ci podziękować. - Za co?
- Za to, że broniłeś mojej czci. - Nie broniłem twojej czci.
- Chciałeś się o mnie bić. - Chciałem załatwić twojego chłopaka.
To nie jest mój chłopak. Wychodzę z nim czasami, ale nie dałam mu słowa.
- To znaczy: jeszcze nie. - Ja nie lecę na ciebie.
Wyjdź za niego za mąż. W tym mieście nie znajdziesz nikogo lepszego.
Tak właśnie myślałam, zanim ty się zjawiłeś. Widziałam twój samochód.
To fajowy wóz. Chciałbyś zabrać mnie na przejażdżkę?
Nie. Ja chcę tylko...
A może ty miałabyś 150 dolców...
- Cholera. - Powiedziałem ci, że to nie koniec!
- Znowu kręcisz z moją dziewczyną! - Nie, to nieprawda. Powiedz mu.
Przyszedłeś za późno. Zaraz odjeżdżamy jego samochodem.
- Co takiego? - Jak się nazywasz?
Tego już za wiele. Zaraz załatwię cię na dobre.
Rozerwę cię na milion kawałków, a potem na jeszcze więcej!
Ty mnie nie znasz. Jestem psychiczny!
Tak, wiem, ty jesteś TNT i kiedy idziesz się zabawić, to ktoś płacze.
Nie ma znaczenia, czy go pobijesz, bo my się kochamy.
- I chcę dać mu dziecko. - Zamknij się wreszcie!
Zaraz za to zapłacisz. Chodź tutaj.
- Toby! - Szeryf Potter...
Twoja biedna matka nie widziała cię od samego rana.
Właśnie byłem w domu na obiedzie.
Zasuwaj do domu. I to tak, żeby ci zadymiło z tyłka!
Do zobaczenia. Nie jedź nigdzie beze mnie. Chcę mieć z tobą dziecko.
Dokąd idziesz?
- Do warsztatu. - Wsiadaj.
Podczas napadu w sklepie Jamilli był jakiś młody facet.
Ona twierdzi, że dostał w twarz od jednego z tych bandytów.
Przykro mi, ale nie potrafię panu pomóc.
Chcę tylko dostać się do warsztatu i szybko stąd spadać.
To paskudne rozcięcie.
Przewróciłem się na kamień. Nie jest tak paskudne, jak wygląda.
- Wszystko w porządku, Virgil? - Tak. Dokąd jedziesz?
Tylko do Darrella. Co u twojej żony?
- Ta mała Eskimoska daje sobie radę? - Tak, wszystko w porządku.
Widziałeś moją żonę?
Szukam jej.
Nie, ale jeśli ją spotkam, to powiem, że jej szukasz.
Co ty tam masz? Jakieś śmieci?
Dziwnie się plecie na tym świecie.
Wóz się psuje. Zdarza się napad, są zabici.
Cała ta forsa...
A teraz...
Teraz stary Jake szuka swojej młodej żony.
I wtedy zjawiasz się ty.
Zostało niewiele czasu, synu.
Spotkamy się rano.
Cześć, staruszku. Zaczynałem myśleć, że już nie wrócisz.
Znasz to uczucie: krąży się w kółko, a cel wcale się nie przybliża?
- Ty je znasz, prawda? - Trzeba to po prostu przetrzymać.
- Wierzysz w to? - Jeśli źle myślisz, źle skończysz.
- To ładny kawał filozofii. - Za darmo.
- Darrell. Co do tych 150... - 200.
- Wyślę je z następnego miasteczka. - Jesteś mi winien 200.
Naprawa przewodu kosztowała 150.
Tak, lecz dzisiaj rano musiałem wymienić uszczelkę. To 50 ekstra.
- Nie prosiłem cię o to. - Była do niczego.
Nie prosiłem cię, żebyś ją naprawił, a nie możesz sam decydować.
Stałeś się naraz mechanikiem? Nie przeczytałeś tej tablicy?
Czy powinienem pozwolić ci wyjechać stąd z zepsutą uszczelką?
Mógłbyś mieć wypadek i się zabić, albo jeszcze gorzej.
Kogo obciążono by winą? Mnie. Chodzi o moją reputację.
Jaką reputację?
Jesteś tylko ciemnym, pokręconym palantem!
- Próbujesz mnie obrazić? - Słuchaj, ty głupi popaprańcu...
To ty posłuchaj, żałosny skurwysynu!
Jesteś mi winien pieniądze i ten wóz zaczeka tutaj, póki ich nie dostanę!
Przez następnych 5 godzin wykonam pracę za kolejnych 50 dolarów.
Zabieraj się stąd, zanim zawołam szeryfa, który mnie zna!
Chcesz się pobawić? Możemy się pobawić. No chodź.
Chcesz coś zepsuć? Ja zaraz też coś zepsuję, o tutaj.
- Nie masz już ochoty walczyć? - Tylko zostaw wóz w spokoju.
Za późno. Wkurzyłeś mnie.
Niech to diabli, ty skurwysynu!
No dalej, zaraz znowu zaczniesz mnie czarować.
Zdobędę twoje pieniądze. Tylko wyjmę coś z bagażnika.
Nie wyjmiesz.
- Co zrobiłeś z moim bagażnikiem? - Nie zostawiłeś mi klucza.
- Musiałeś tam zaglądać? - Pracuję bardzo skrupulatnie.
Ty draniu!
Tylko pogarszasz swojąsytuację.
Nie panujesz nad sobą.
- Potrzebuję biletu. - Dokąd?
- Byle dalej stąd. - A dokładniej?
Nie zależy mi. Chcę się tylko stąd wydostać.
- Meksyk. - Sprawdźmy.
Jest połączenie z Ciudad Juarez. Autobus odjeżdża za 2 godziny.
- Ile kosztuje? - W jedną stronę 30.55$.
- Bilet powrotny o 20 więcej. - Nie, poproszę w jedną stronę.
27.60$...
Mam...
- Mam 27.60$. - Przykro mi, cena wynosi 30.55$.
Kupiłem piwo. To był dolar z czymś.
I dałem dziewczynie ćwierć dolara na szafę grającą.
- A potem ten ślepiec... - Tak, ale bilet kosztuje 30.55$.
Brakuje mi tylko trochę. I to się liczy.
Chciałem się tylko stąd wydostać.
Przepraszam.
Myślę, że pani nie rozumie.
Widzi pani, co mi zrobili?
Przyjdą po mnie i mnie zabiją!
Jeśli nie dostanę biletu zrobię coś, czego nie chcę robić.
Nie chcę nikogo skrzywdzić.
Zrobię wszystko, żeby się stąd wydostać. Nie mam wyjścia!
Proszę się uspokoić, bo ja już nawet nie mogę oddychać.
Dam panu bilet. Proszę się postarać uspokoić.
Reszty nie trzeba. To numer 323, odjeżdża dziś wieczorem o 7:52.
Przepraszam.
Muszę zrobić przerwę. Przepraszam.
Co to za gówniane miasto?
Chlew.
Bobby Cooper... Mam cię!
Gdzie się pali? W Nevadzie jest może inaczej, ale my mamy ograniczenia.
- Jadę 5 na godzinę. Jestem turystą. - Rosjanin?
Tak, i to bogaty. Może jakoś to załatwimy.
Próbujesz mnie kupić? Nie jesteście już komunistami, ale nie myśl,
że za pieniądze można kupić wszystko.
Co my tu mamy? Ukrywanie broni jest u nas surowo wzbronione.
Słyszałeś kiedyś o sklepie Jamilli? Wyłaź i szeroko nogi!
Chcę mojego prawnika!
Kocham Amerykę. Wspaniały kraj!
Wstawaj! Toby N. Tucker zawsze daje przeciwnikowi szansę.
Ty głąbie! Za co to?
Każdy obrażony mężczyzna zrobiłby to samo. Skopię ci tyłek!
- Po co właściwie chcesz mnie zbić? - Walczę o mój honor!
- Mam cię bić, kiedy leżysz? - Zostaw go w spokoju!
Nie chcę, żebyś na to patrzyła.
- Wciąż możemy być razem. - Zostaw mnie w spokoju!
- Co to jest? - Daj mi to.
- Chcesz uciec do Meksyku? - Nie będziesz mnie już spotykał.
To by ci się podobało, co? Ale Jenny podoba się mnie!
No i co ty na to?
Tak cię pobiję, że do końca życia będziesz się żywił zupą!
Zbiję cię na kwaśne jabłko!
Przestań! Zabijesz go!
Zostaw go! Idź stąd! Idź do domu!
Kochanie, musiałem bronić twojej czci.
- To jeszcze nie koniec, gnojku! - Zabiłeś go!
- Halo? - Grace, tu Bobby.
Myślałam, że jesteś już w drodze do Vegas. O co chodzi?
Nie mogę przestać myśleć o tobie.
Chcę się stąd wydostać i chcę cię zabrać ze sobą.
Myślałam, że nie możesz odzyskać samochodu.
Dlatego chcę pieniędzy Jake'a.
- Zmieniłeś zdanie z powodu forsy? - Nie, chcę wyjechać z tobą.
- Jesteś pewien? - Wróciłem po ciebie.
Pragnę cię. Zwiałem, bo nastraszyłaś mnie gadaniem o Jake'u.
Chodzi tylko o to, żebyśmy się stąd wydostali.
Musimy zdobyć forsę. Wtedy odbiorę samochód i już nas tu nie ma.
- Przecież nie mógłbyś nikogo zabić. - Dla ciebie bym to zrobił, Grace.
Żebyś mogła odlecieć.
Odfrunąć jak ptak.
Grace...
Grace?
Po zmroku. Zostawię tylne drzwi otwarte.
- Kto to był? - Pomyłka.
Długa rozmowa, jak na pomyłkę.
No, ale przecież ty tak łatwo się zaprzyjaźniasz. Prawda, Grace?
Wyglądasz jak twoja matka, kiedy tak stoisz w popołudniowym świetle.
Na co tak patrzysz?
Na nic, Jake. Absolutne nic.
No właśnie... Słońce zachodzi.
Normalni ludzie wracają do domów. Siadają do miłej kolacji.
Wymieniają uwagi o minionym dniu, upale, czasem pożartują.
Potem się pocałują...
pójdą spać, wstaną i zaczną wszystko od początku.
Dzień był w porządku. W końcu wszyscy żyjemy.
Nie, zatrzymaj je. Dzień się jeszcze nie skończył. Noc to część dnia.
Widzisz różne rzeczy w cieniu, słyszysz głosy w ciemnościach.
- Boisz się ciemności? - Chłopcze, ja żyję w ciemnościach.
A wszystko z powodu kobiety...
Chcesz trochę?
Boisz się tego, czego nie widzisz. Ja nic nie widzę, więc się nie boję.
Pocałunek pięknej kobiety, jęzor psa, dotyk śmierci.
Dla mnie to teraz wszystko jedno.
Jesteśmy jak patyki w strumieniu. Byle spływ był przyjemny, tak?
Tak właśnie jest.
- Nie ja. Ja mam plany. - Wielki Duch się śmieje.
Wszyscy mamy plany. Ja planowałem widzieć do końca życia.
- Ty nie planowałeś tu przyjeżdżać. - I nie planuję tu zostawać.
Też byłem chytry. Przechytrzyłem się z córką niewłaściwego człowieka.
Za moje starania wylali mi na oczy kwas.
Istoty ludzkie nie są po prostu ludźmi. Mają też w sobie zwierzęta.
Mam nadzieję, że była tego warta.
Była warta. Warta każdej ślepej minuty, która zdążyła już upłynąć.
Czas na mnie, staruszku. Jakieś ostatnie słowa mądrości?
Nie zawsze jest tak, jak się wydaje. Zapytaj siebie: czy warto?
Bo pewnego dnia przyjdzie Stwórca i spojrzy ci prosto w serce.
Lepiej, żebyś wiedział, co robisz.
Zdecyduj: jesteś człowiekiem, czy tylko głodnym duchem?
Jesteś stuknięty.
Zobaczymy się później.
Ja cię nie zobaczę.
Cholerny bękart. Oddał mi moje własne drobniaki.
Chodź, Jesse. Idziemy na spacer.
Przyjemne powietrze, co?
Przyjdziesz do łóżka czy nie?
Pieprzysz się na prawo i lewo jak matka, ale zawsze wracasz do taty.
Bo wiesz, że tatuś jest najlepszy.
- Byłaś niegrzeczna, prawda? - Proszę, wybacz mi, tato.
Wypieprz to z siebie.
Ale to nie minie, bo twoja mama nie zostawi cię w spokoju.
Złamałaś jej serce kradnąc mnie. Jesteś złą dziewczynką, ty suko.
Kochanie, przepraszam. Nie chciałem uderzyć cię tak mocno.
Poniosło mnie.
Wybacz mi.
- Co się stało? - Słyszałaś to?
- To wiatr. - Ktoś jest w domu.
Nie przerywaj teraz. Proszę.
- Skąd masz tę broń? - Zostań tutaj.
Nie idź. Zadzwońmy po Virgila.
Jesteś zupełnie jak twoja mama, boisz się wszystkiego.
No proszę, co ja widzę. Oddaj mi to.
Nie sądziłem, że się znów zobaczymy. Myślałem, że jesteś już w drodze.
To moja spluwa. Ten pieprzony Darrell!
Ten ciemniak zawsze jakoś wyjdzie na swoje.
- Manipulowałeś mną przez cały czas. - To się nazywa ironia, tak?
- To nie tak, jak myślisz. - W tym domu jest mnóstwo kryjówek.
Pewnie nawet nie zabrałeś jej na pustynię. Wziąłeś ją w moim łóżku?
Teraz znasz smak nas obojga.
OK! Pieprzyłem ją! Ale to jej powinieneś się obawiać.
Pragnie twojej śmierci. Chce twoich pieniędzy.
- Co ty bredzisz? - A jak myślisz, jak się tu dostałem?
Słyszałeś brzęk tłuczonego szkła? Albo trzaśnięcie drzwi?
Czy ociągała się, idąc do łóżka? Wtedy otworzyła mi drzwi.
- Próbujesz się wymigać. - Przecież znasz Grace.
Wiesz, jak bardzo chce się wydostać z tego cholernego Superior.
Kim ona jest dla ciebie? Kobietą, która życzy ci śmierci.
Pozwól mi ją zabić! Chcę tylko 200 dolców, żeby się stąd wydostać.
- Dwieście dolarów? - Tak. Przysięgam, że ją zabiję!
Wstań. Zrobiłbym światu przysługę, zabijając cię. Jesteś żałosny.
No dalej. Idź zabić Grace.
Czy on...? Wygląda na to, że go dostałaś.
Musiał się przemknąć koło mnie. To ten włóczęga z przedpołudnia.
Odłóż to. Już po wszystkim.
Odłóż to.
Moja Grace.
Nie otwiera się przed nikim. Za to cię kocham.
Grace! Zrób coś!
Pomóż mi, Grace...
Tak, jak ty pomogłeś jej?
Dlaczego zwlekałaś tak długo?
Nie strzelaj!
Pieniądze.
Idź po klucz!
Miała rację.
Spójrz na to.
Tu musi być jakieś 150, 200 tysięcy dolarów...
Och, Grace, miałaś rację.
Zerżnij mnie.
A co z nim?
Niech patrzy. Chcę, żeby wiedział, co traci.
- Zamknięte. - Otwieraj!
Czego chcesz?
Jestem zajęty. Czekam na jedną kelnerkę. Czego do cholery chcesz?
- Chcę mój samochód. - Masz forsę?
- 200 dolców, a rano byłeś goły. - Dawaj kluczyki.
- Nie chcę żadnej brudnej forsy. - Kluczyki.
Musimy omówić sprawę 50 dolarów opłaty za przechowanie wozu.
Porysowałeś mi maskę... Poza tym, ile dostałeś za moją spluwę?
- Anulujemy tę opłatę. Kluczyki. - Nic nie wiem o żadnej spluwie.
Codziennie umiera 40 tysięcy ludzi. Chcesz być jednym z nich?
Bagażnik.
- Napełniłem ci bak. Za darmo. - Ja wyjeżdżam, ty zostajesz.
I pamiętaj, na tym pistolecie jest pełno odcisków twoich palców,
więc zastanów się dwa razy, zanim zaczniesz kopać dołki.
Lewa stopa na czerwonym.
Zrobiła to! Cholera!
Bobby, o co chodzi?
Nic. Uderzyłem się w palec. Bolało jak diabli.
Wstawiłam wóz do garażu, żeby ludzie myśleli, że wyjechaliśmy.
- Dobry pomysł. - Znam boczną drogę.
Zabawne. Jeep nie chciał zapalić. Musiałam go pchać.
Tak, zabawne...
WYJEŻDŻACIE Z SUPERIOR Z pewnością tu wrócicie!
Pieprz się, Superior!
- Czuję taką ulgę. - Dokąd pojedziemy?
Na Hawaje.
Marzyłam o tym, żeby tam pojechać i położyć się na plaży,
pozwalając, by fale lizały moje stopy.
Zabiłabym, żeby to się ziściło.
Już zabiłaś.
- Myślałem, że mnie zostawiłaś. - Co masz na myśli?
Kiedy zobaczyłem, że nie ma Jeepa, pomyślałem, że odjechałaś z forsą.
Nigdy nie miałem szczęścia do kobiet.
Szmaty, z którymi się zadawałem... Myślałem, że jesteś taka sama.
Kiedy naraz wyszłaś z domu...
No cóż, jesteś tutaj.
Początek jest może trudny, ale to nasz wspólny początek.
Mój i twój.
Kocham cię, Bobby.
Uda nam się, Grace.
Musi nam się udać!
- Nie zatrzymuj się! - On nic nie wie.
- Przeszuka bagażnik. - Zatrzymaj się, do cholery!
Trochę przygazowałem. Coś wyskoczyło mi na drogę. Przepraszam, szeryfie.
Pieprzyłaś się z nim, prawda?
Nie, kochanie. On zabił Jake'a i kazał mi iść ze sobą. Groził mi.
- Jemu zależy tylko na forsie. - Nie kłam!
OK. Ale nigdy z nim nie doszłam.
Robiłam, co musiałam, żebyśmy mogli być wolni.
- To jest bez znaczenia. - Z nim się też kochałaś?
Czy w tym miasteczku wszyscy pieprzą się ze wszystkimi?
Wzięłaś go do mokrej roboty, a teraz bierzesz forsę i mnie porzucasz!
Nie kochanie. Mylisz się.
Ta droga nie prowadzi do Globe, Grace. Gdzie chciałaś mnie spotkać?
To nie tak, Virgil. Pieniądze mam ze sobą.
Tutaj.
Przez lata słuchałem, że kochasz mnie, a posuwałaś tego zboczeńca.
Co z naszym wymarzonym sklepem z artykułami sportowymi w Milwaukee?
Tylko ty i ja, Grace. Co się stało?
Tylko gadałeś. A ja się starzałam, czekając, kiedy mnie uwolnisz!
I nigdy nic nie zrobiłeś! On zrobił!
Mamy tutaj ładny okaz, co? No, ale w końcu miałaś sporo praktyki.
- Jak twoja szalona matka. - Zamknij się!
- Weź swoją działkę i odejdź! - Nie chcę pieprzonych pieniędzy!
Chodzi o ciebie, Grace. Tylko o to.
Chcę, żebyś była moją żoną. Co ty na to, Grace?
Mówisz tak jak Jake. Wracaj do swojej rodziny. Oni cię kochają!
Tu jest co najmniej 200 tysięcy. Podzielmy je na trzy i koniec.
Zamknij się! Gówno wiesz o tym, co się naprawdę dzieje.
- Virgil, stój. - Odsuń się, Grace, do cholery.
Kupiłeś tę bajkę o ptaszku, którym chciałaby być?
A ty miałeś jej pomóc odlecieć? Grace, odsuń się!
Opowiedziała ci, jak Jake zmusił ją, żeby za niego wyszła?
I jak zabił jej szaloną matkę? Założę się, że o jednym zapomniała.
A to najlepsze ze wszystkiego. Prawda, moja mała?
Stary pokręcony Jake w rzeczywistości był jej ojcem.
Lubiła pieprzyć swojego starego. Zabiła jego, i ciebie też zabije.
Nie, ty...!
Grace, nie!
Bobby, wstawaj, do cholery!
Nie zapytasz mnie o to?
O to, jakie przerażające, chore gówno nas jeszcze czeka?
Naprawdę nie chcesz wiedzieć? Czy Jake był moim ojcem?
- Co mam powiedzieć? - Tak, pieprzyłam mojego ojca!
I wyszłam za niego!
Ja tylko chciałam być dzieckiem...
...a on mi to odebrał.
Traktowali mnie jak... mięso. Kawał mięsa.
Pieprzyć ich! Całe to miasto! Zasłużyli na śmierć!
Podnieś go trochę wyżej. Ugnij kolana i rozbujaj.
Do zobaczenia, Virgil. I niech ci Bóg błogosławi.
Czy coś cię gryzie?
Moja ręka mnie gryzie. Musimy to spalić.
Boisz się, że teraz, kiedy Jake nie żyje i ja mam całą forsę,
mogłabym kiedyś, znienacka... bum!
Nie sądzisz, że już bym to zrobiła, gdybym chciała?
- Możesz oddać mi mój pistolet. - Skończmy to, co zaczęliśmy.
Co dzieje się z duszami ludzi po śmierci?
Nic. To martwe mięso i tyle.
- Ty w nic nie wierzysz, Bobby? - Wierzę w ten moment.
Pomożesz mi z nim? Musi ważyć ze 300 funtów.
Uderzyłeś mnie!
Uderzyłeś mnie, Bobby. Gnojku!
No i co teraz?
No i nic.
Spławiamy Jake'a, dzielimy forsę i każdy robi, co chce.
- Chcę zostać z tobą, Bobby. - Po to, żeby znowu mnie sprzedać?
Musiałam go zwieść - tak jak ty obiecałeś Jake'owi mnie zabić.
Spróbuj w Meksyku. Z całą tą forsą możesz żyć jak królowa.
Nie chcę jechać do Meksyku. Chcę zostać z tobą.
Nie wierzysz, że mi na tobie zależy?
Jesteś podstępną i szurniętądziwką, która kiedyś by mnie sprzątnęła.
Ale miło jest słyszeć, że ci zależy.
To dobre miejsce, żeby się rozstać. Odszukanie ciał zajmie im miesiące.
Musimy opuścić Arizonę. Pamiętaj: nie ma ciała, nie ma zbrodni.
Samochód porzucimy w Phoenix. Znajdziesz tam kogoś innego.
- Z taką forsą zawsze jest nadzieja. - Nadzieja to dziwne słowo.
Trzymaj go.
Ładna z was para. Trzeba było bardziej uważać, Jake.
Do zobaczenia.
Grace, pomóż! Grace!
Przepraszam, że cię uderzyłem.
Bobby!
- Dziękuję, Grace. - Dasz radę wejść na górę?
Złamałem nogę! W bagażniku jest lina do holowania.
Zwiąż ją. Powinna chyba sięgnąć na dół.
Bagażnik jest zamknięty. Musisz rzucić klucze na górę.
Nie mogę. Nie mogę się ruszyć.
Musisz zejść na dół. Uda ci się. Pomóż mi, proszę.
Schodzę na dół.
Poczekaj chwilę.
Nie mogłabyś mnie tak zostawić po tym, co razem przeszliśmy. Jesteś?
Schodzę na dół.
Pojedziemy do Meksyku. Byliśmy sobie nawzajem pisani.
Bobby, sama nie dam rady.
Musisz się wziąć w garść. Nie zostawię cię.
To nie powinno się tak skończyć.
Z tobą było inaczej, Bobby. Ty miałeś marzenia, tak jak ja.
Wciąż może się nam udać.
Nie chciałam cię skrzywdzić.
Tutaj.
Wiesz, dlaczego nigdy cię nie opuszczę, Grace?
- Bo cię kocham, Grace. - Kocham cię, Bobby.
Nie wiem, czy mam cię kochać... czy zabić!
Kocham cię, Grace, ale nie mogę ci ufać.
Jesteś taką dobrą dziewczynką.
Jake nie może ci pomóc.
Wciąż masz szczęście.
Arizona...